چگونه مهارتِ گوش سپردن و گفتگو با دیگران را توسعه دهیم؟ (قسمت اول)

چگونه مهارتِ گوش سپردن و گفتگو با دیگران را توسعه دهیم؟ (قسمت اول) 640 423 ahmadrz62

چگونه متوجه می شوید که در مقابل یک شنونده خیلی عالی قرار دارد که می توانید هرآنچه راحتید با او صحبت کنید؟ به راحتی میتوان افرادی که علاقه مند هستند را تشخیص داد!
اگر برداشتِ طرف مقابلِ ما از ما اینگونه باشد، از مصاحبت و هم صحبتی با ما لذت خواهد برد و در نتیجه گرایش بیشتری برای گذراندن وقت و گفتگو با ما خواهند داشت.

نکاتی که در ادامه آمده است به شما کمک می کند که شنونده بهتری باشید و بهتر بتوانید با هر فردی که مد نظرتان است ارتباط برقرار کنید:

 

  1. ببینیم و گوش کنیم

وقتی ما به صورتِ فرد دیگری نگاه می کنیم، زبانِ بدنِ ما به ایشان می گوید که علاقه مند هستیم صحبت های ایشان را بشنویم و اینکه تمام توجه ما به ایشان است.

 

نگاه کردن به صورت دیگران به آنها این سیگنال را می رساند که شما پذیرنده ی پیام ایشان هستید.

 

اگر سمتی دیگر را نگاه کنید، یا نگاه خود را در اتاق بچرخانید یا به سقف یا کفِ اتاق نگاه کنید، پیام دیگری برای طرف مقابل ارسال کرده اید. با دوری جستن از ارتباط چشمی، به فردی که در حال صحبت است میگویید: “علاقه ای به شنیدن صحبت های شما ندارم!”. همچنین برداشت های دیگری که فرد میتواند داشته باشد این است که از اعتماد به نفس کافی برخوردار نیستید، و یا در حال مخفی کردن مطلبی از ایشان هستید.

وقتی به چشمانِ همصحبتِ خود نگاه میکنید، درون تفکراتِ خود غرق نشوید؛ چرا که میتوان غرق شدنِ افراد در افکارِشان را از طریق نگاهِ غیر متمرکزشان متوجه شد و این به معنای عدم علاقه شما به شنیدن صحبت های ایشان خواهد بود. بجای این کار، سعی کنید با لبخند، تکان دادن سر (حداکثر ۳ بار، و نه پشت سر هم که حالتی مصنوعی پیدا کند) به حالت گوش سپردن و توجه و یا تایید به طرف این سیگنال را ارسال کنید که واقعا دارید به صحبت هایشان گوش می دهید.

این کارها باعث می شوند که مصاحبت با شما جذاب و لذت بخش باشد؛ چرا که با نشان دادن علاقه به صحبت های طرف مقابل، باعث شده اید که عزت نفس و اعتماد به نفسِ ایشان بالا رفته و بدین طریق در زمان هم صحبتی با شما نسبت به خودشان احساس بهتری داشته باشند.

اگر در نگاه کردن به چشمانِ دیگران دچار مشکل هستید، سعی کنید نگاهِ خود را بر روی فضای بالای بینی ایشان و بین ابروانشان متمرکز کنید. طرف مقابل اینگونه تصور خواهد کرد که مستقیم دارید به چشم هایش نگاه می کنید، و از خطر اینکه فرد فکر کند اعتماد به نفسِ کافی برای انجام این کار را ندارید گریخته اید!

 

  1. صحبتِ طرف مقابل را قطع نکنیم!

اگر مدام بخواهیم صحبتهای دیگران را قطع کنیم، آن ها سریعا از هم صحبتی با ما نا امید شده و دیگر علاقه ای به صحبت کردن با ما نشان نخواهند داد.

 

قبل از صحبت کردن، صبر کنید تا طرف مقابل صحبتِ خود را در مورد موضوعی خاص کامل کند. یقینا تکنیک هایی برای انجام این کار در مقابل انسان های پر حرف نیز هست. مثلا در میانه صحبت ایشان، بعد از کامل شدن یک موضوع، با تکان دادن سر به علامت تایید، شروع به صحبت کردن و تایید کردن ایشان کرده و سپس اقدام به بیان مطلب مورد نظر خودمان کنیم!

 

یکی دیگر از علائم عدم علاقه به هم صحبتی با دیگران، قطع کردن حرف دیگران است. با قطع مداوم حرفِ طرف مقابل عملا به او این پیام ارسال می شود که: “از آنجا که صحبتِ خودم مهمتر و بهتر است، نیازی به شنیدن صحبت های شما ندارم! چرا که علاقه ای به شنیدن نظرِ شما و در نتیجه خودِ شما ندارم!”.

اگر ناخواسته و بر اساس عادت، مدام صحبت دیگران را قطع می کنید، قانونِ “۳ ثانیه” را به خاطر بسپارید. زمانی که طرف مقابل شما صحبتِ خود را تمام کرد، و یا زمانی که احساس کردید صحبت ایشان تمام شده است، در ذهنِ خود تا ۳ بشمارید. اگر در این فاصله فرد چیزی نگفت، آنگاه شروع کنید به صحبت کردن و مطلب خود را بیان کنید.

معمول ترین عاملِ قطع ناخواسته صحبت دیگران به این دلیل است که فردی که در حال صحبت است کمی سکوت میکند تا بتواند کلمات یا جملات مناسبی برای ادامه صحبت خود بیابد، در نتیجه شما ممکن است تصور کنید که صحبتِ ایشان تمام شده است و شاید شروع کنید به صحبت کردن. با استفاده از قانون “۳ ثانیه” این مشکل عمومی را می توان متوجه شد و از قطع صحبت دیگران پرهیز کرد.

برای اینکه بهتر بتوان این مطلب را متوجه شد، عموما بهتر است که اجازه دهیم طرف مقابل شروع به صحبت کند؛ یا اینکه ابتدا پرسشی باز مطرح کنیم (در ادامه پرسش باز و بسته توضیح داده شده است) و ببینیم که شیوه معمول صحبت کردن طرف مقابل و سکوت ها و جمله بندی های ایشان به چه شکل است، تا ناخواسته صحبت ایشان را قطع نکنیم.

 

  1. قبل از پاسخگویی کمی مکث کنیم

درست به همان شکل که با مکث های خود می توانیم از قطعِ بی هنگام و بد هنگامِ صحبت دیگران دوری جوییم، می توانیم برای یافتن پاسخ ها و عکس العمل های بهتر در مقابل دیگران مکث کنیم تا بهترین کلمات به ذهن ما بیاید و تاثیر بهتری بر روی طرف مقابل بگذاریم.

 

مکث کردن، نتنها شما را به شنونده ی بهتری تبدیل می کند، بلکه از دیدگاهِ طرف مقابل شما فردی خواهید بود که خیلی خوب می توانید با دیگران ارتباط برقرار کنید!

 

وقتی بعد از اتمامِ صحبتِ طرف مقابل شما کمی مکث کنید، پیامی که به طرف مقابل می دهید این است که عمیقا در حال اندیشیدن به مطالبی هستید که ایشان بیان نموده اند. به بیان دیگر، مطالبی که ایشان بیان می کنند و خودِ ایشان برای شما بسیار مهم هستند.

از طرف دیگر، با مکث کردن قبل از بیان هر گونه پاسخی، کمی به خودتان فرصت داده اید که درست معنای صحبت ایشان را دریابید. این امر به شما کمک می کند که بتوانید بهتر تصمیم بگیرید که میخواهید چه پاسخی به طرف مقابل بدهید، و از گفتن صحبت های آنی و بدون فکر که می تواند بعدها برای شما گران تمام شود بگریزید!

در نتیجه، کسانی که کمی مکث می کنند احتمال بیشتری می رود که جوابهایی مرتبط تر با صحبت طرف مقابل بیان کنند؛ پاسخ هایی که دقیقتر و جذابتر باشند، تا نامناسب، خسته کننده یا اهانت آمیز.

به عنوان یک امتیاز بیشتر، مکث کردن باعث می شود که سرعتِ حرف زدن با طرف مقابل را کاهش دهید تا هر دو بتوانید به راحتی هم نفس بکشید هم حرف بزنید! این باعث می شود که هر دو در زمان هم صحبتی احساسِ راحتی کنید، چرا که نیازی نمی بینید که بخواهید تمام حرف های خود را یکجا به طرف مقابل بگویید.

 

  1. با سرعتِ صحبت کردنِ طرف مقابل هماهنگ باشیم

برخی افراد خیلی سریع حرف می زنند، در حالی که دیگران ممکن است صحبت کردنِ آهسته و آرام را ترجیح دهند. اگر این دو دسته بخواهند با هم صحبت کنند به احتمال قریب به یقین دچار مشکلات جدی خواهند شد!

 

موثرترین راهِ برقراری ارتباط با دیگران آن است که با سرعتی صحبت کنیم که شنونده ی ما آنگونه حرف می زند.

 

افرادی که سریع صحبت می کنند معمولا از هم صحبتی با کسانی که آرام حرف می زنند به سرعت خسته می شوند. چرا که ایشان سریع هستند و نمی توانند منتظر طرف مقابل بمانند که جملات خود را کامل کنند. در نتیجه شروع می کنند به کامل کردن صحبتِ طرف مقابل تا طرف مقابل را مجبور کنند که با سرعت ایشان حرف بزنند.

کسانی که آرام صحبت میکنند هم از هم صحبتی با افرادی که سریع حرف می زنند دچار مشکل می شوند، چرا که مجبورند جملات خود را تکرار کنند تا طرف مقابل بتواند منظور ایشان را درک کند (افرادی که سریع صحبت می کنند، سریع هم جملات قبلی و حرف های قبلی را فراموش  می کنند! در نتیجه فراموش می کنند که ابتدای جمله کجا بوده و در چه موردی بوده است و وقتی به انتهای جمله ی طرف مقابل می رسند گیج می شوند). دلیل این امر آن است که فردی که سریع صحبت می کند، نکات کلیدی و مهمی که طرف مقابل در حال مطرح کردن آنها است را از دست می دهد و مجبور می شوند که در مورد مطالبی که مطرح شده است سوال بپرسند، و در نهایت فردی که آرام صحبت میکند، مجبور است صحبت خود را تکرار کند. در نتیجه، به زودی هر دو طرف از هم صحبتی با هم خسته خواهند شد.

اگر میخواهیم هم صحبتی بسیار خوب باشیم، و اگر میخواهیم ارتباط موفق و موثری با طرف مقابلمان برقرار کنیم، و همچون افراد خبره و حرفه ای در امر ارتباط موثر عمل کنیم، باید سرعت حرف زدنِ خود را با سرعتِ حرف زدنِ طرف مقابل همسان کنیم. با این کار، از بروز مشکلاتی که در بالا توضیح داده شد دوری خواهیم کرد. با افرادی که سریع صحبت می کنند، سریع صحبت کنیم. با افرادی که آهسته حرف میزنند، آهسته حرف بزنیم.

هر چه به سرعت طرف مقابل نزدیکتر باشیم، کارآمدی مصاحبتِ ما با ایشان بالاتر خواهد رفت (فردی که عادت کرده است تند صحبت کند، این بدان معناست که در ذهن او هم جملات به همین تندی می آیند و می روند. این شیوه پردازش ذهن ایشان را نشان می دهد. این امر برای افرادی که کند صحبت می کنند هم صادق است. این مطلب به معنای کیفیتِ تفکرِ طرف مقابل نیست. فقط سرعتِ تفکرِ طرف مقابل را بیان می کند. اگر ما با این سرعت هماهنگ نباشیم، مغزِ طرف مقابل علاقه ی خود را به توجه کردن به صحبت های ما از دست می دهد!)

 

  1. صحبتِ طرف مقابل را تکرار کنیم

 

با تکرار کردنِ صحبتِ طرف مقابل به ایشان می گوییم که ما در حال گوش سپردن و توجه کردن به حرف ایشان بوده ایم.

 

با تکرار کردنِ مطالبی که طرف مقابل بیان کرده است، به طرف مقابل می گویید که “من صحبت شما را به خوبی متوجه شدم”. این امر باعث افزایش اعتماد گوینده به شما خواهد بود، مخصوصا اگر از شما خواسته باشند که کاری برای ایشان انجام دهید.

به این امر “گفتوگوی انعکاسی یا آینه ای” گفته می شود، و این مطلبی است که در لایو سیزدهم به آن خواهیم پرداخت.

 

  1. برای روشن شدن مطالبِ مطرح شده حتما سوال بپرسیم

در یک گفتگوی دو نفره، کسی که سوالی می پرسید کنترل گفتگو را در دست دارد. بر این اساس باید مطمئن باشیم که با پرسش سوال های مناسب، باعث شویم که شنونده بتواند پاسخ های مناسب و مطابق با خواسته ما مطرح کند.

 

پرسش ها به شما کمک می کند تا محتوا و جهتِ یک گفتگو را مدیریت کنید.

 

به عنوان مثال، اگر میخواهیم اطلاعاتی در مورد موضوعی بدست آوریم، باید سوالاتی بپرسیم که پاسخِ آن بیش از یک کلمه باشند. به این گونه پرسش ها “پرسش با پایان باز” گفته می شود، و معمولا با کلماتی همچون “چه چیزی”، “کجا”، “چرا”، “چگونه” و “چه زمانی” آغاز می شوند. اگر به دنبال شنیدن یک پاسخ مشخص هستید، مثل ترغیبِ طرف مقابل به انجام یک عمل خاص، می بایست پرسش هایی با فقط یک کلمه بعنوان پاسخ مطرح کنیم، پاسخ هایی مثل “بله” یا “خیر”. بعنوان مثال: آیا مفهومِ این دو پاراگراف آخر را متوجه شدید؟ (پرسش با پایان بسته)

باید دقت داشته باشیم که طرف مقابل را با پرسش های پشتِ سر همِ خود گیج نکنیم! اگر چنین کاری انجام دهیم، طرف مقابل بیشتر احساس می کند که در حال بازجویی از ایشان هستیم. برای اینکه در چنین دامی نیافتیم، بعد از دو یا سه پرسش و دریافت پاسخ از طرف ایشان، نظرِ خود را در خصوص یکی از پرسش ها یا پاسخ های ایشان مطرح کنیم. این کار به طرف مقابل این ایده را می دهد که شما علاقه مند به دانستن نظرات ایشان بوده اید، چرا که نظر شخصی خودتان را هم پس از شنیدن پاسخ ایشان اعلام کرده اید و مطرح نموده اید.

 

ادامه این مطلب را می توانید در پست بعدی مطالعه کنید. حتما لایو ۱۳ ما را از دست ندهید و با ما همراه باشید.

هدیه خود را دریافت کنید!با نام نویسی در خبرنامه، هدیه رایگان کتاب الکترونیکی “روانشناسی تاثیرگذاری” برای شما ارسال می گردد.

هدیه خود را دریافت کنید!با نام نویسی در خبرنامه، هدیه رایگان کتاب الکترونیکی “روانشناسی تاثیرگذاری” برای شما ارسال می گردد.

با ما در تماس باشید

تلفن: 07633671829آدرس: بندرعباس – چهار راه نخل ناخدا – به طرف ترمینال – ابتدای خیابان سنبل – مرکز دبیرستان غیر دولتی پسرانه عالی

موبایل، واتسپ و تلگرام: 09173690197پست الکترونیکی:admin [at] ZareiLearning [dot] ir

برای پشتیبانی از لایوهای ما

کلیک کنید

تمام حقوق این وبسایت محفوظ و بنام مهندس احمدرضا زارعی می باشد.